St. Jósefsspítali Hafnarfirði

Enn er hoggið í knérin sömu og níðst á þeim sem síst skyldi og eiga bágt með að bera hönd fyir höfuð sér. Á meðan velta sér makindalega upp úr illa fengnum auði sínum fyrrum ráðherrar og aðrir ráðamenn þessar ógæfusömu þjóðar. Landflótti er brostinn á, hæfaleika og menntafólk hrekst af landi brott í leit að betri lífsafkomu. Lokun á St. Jósefsspítala er rétt ein birtingarmyndin af því sem er því miður að gerast hér á landi. þriggja ára ferli sem einkennst hefur af mannfirlitningu, niðurlæginu og hroka gagnvart starfsfólki spítalans hefur nú tekið á sig sína lágkúrulegu lokamynd. Aðkoma þeirra sem um mál þetta hafa haft um að segja er þeim öllum til háborinnar skammar og ber vott um mjög alvarlega dómgreindarskort. Svo virðist sem heilsa og líðan samborgarans skipti orðið æ minna máli í darrraðadansinum kringum gullkálfinn eilífa, sem alltaf virðist fá að njóta vafans. Mannlegir þættir eru sífellt oftar fyrir róða bornir og fórnað á altari aura og einstaklingshyggju. Á Jósefsspítala hefur einatt ríkt góður andi, umhyggja og alúð  í heiðri höfð gagnvart sjúklingum svo um hefur verið talað bæði hátt og lágt. Slíkt er ekki hönd á festandi né hægt að reikna út og færa í afkomutengd gröf og línurit. Kannski er það þess vegna sem fer sem fer. Vonandi opnast augu einhverra ráðamanna og kvenna í nánustu framtíð og upp verði teknar mannlegri útreikningar á tilveru fólks og hvernig við eigum að hjálpa hvort öðru í blíðu og stríðu. Eins og gert hefur verið á St. Jósefsspítala í gegnum tíðina. 

 

Segja þarf upp 40-50 á St. Jósefsspítala

Hafa menn ekkert lært

Mér er spurn, hefur þessi ungi herramaður ekkert lært. Að halda það að henn geti pantað einhverskonar hvítskúrun frá kórfélögum sínum og geti með þvi móti þvegið hendur sínar. Þessi aðferð er löngu orðin úrelt og gagnast ei meir. Of augljós, of gegnsæ , og blekkir ekki nokkurn mann. Nútíminn krefst þess að þegar pólitíkusar geri í brók reyni þeir ekki að skafa óþverann úr brókinni á svo ómerkilegan hátt, heldur komi sér í burtu áður en allt umhverfið fer að lykta, og reyni nú að sýna örlitla sómatilfinningu. Her er kannski hart til orða tekið, en undirrituðum er orðið heitt í hamsi eftir þá atburðarás sem á undan er gengin, þar sem minnstu mátti muna að græðgin yrði tekin í dýrlinganna tölu og lofsungin sem slík. Þessi ungi herramaður er svo sem  ekki sá eini sem stundar þennan ónærgætna brókarþvott sem ætti svo sannarlega að heyra fortíðinni til. Að öðru leiti óska ég brókareigendum þessum öllum alls hins besta þ.e.a.s. eftir ærleg nærklæðaskipti.   Gleðilega Páska

Lýsa stuðningi við Guðlaug

HEFÐ FYRIR (FJÁRKÚGUN) Á ÍSLANDI

Það kemur ekki neitt á óvart þótt erfiðlega gangi að fá einhverja lánafyrirgreiðslu, og kannski ekki alveg rétt að kalla Þessa hegðun og viðbrögð væntanlegra lánveitenda FJÁRKÚGUN.  Almenningur á Íslandi hefur verið beittur þessum bolabrögðum af hinu opinbera,fjármálastofnunum  og kaupahéðnum áratugum saman og oft að ósekju. Þ.e án þess að hafa stofnað til skulda sjálfir beinlínis heldur sem svokallaðir ábyrgðamenn. Venjulegur íslenskur meðaljón fær ekki launin sín greidd ef hann skuldar opinber gjöld,sem jafnvel á stundum eru áætluð (FJÁRKÚGUN) Meðaljónin fær heldur ekki fyrirgreiðslu í banka A ef hann er í vanskilum við banka B (FJÁRKÚGUN) Eins hlýtur meðaljóninn litla fyrirgreiðslu hjá Símanum ef hann er í ætluðum vanskilum við Vodafone (FJÁRKÚGUN) Og svo er mér reyndar spurn, hvers vegna ætti nokkur að treysta forystufólki okkar eftir það sem á undan er gengið, og enginn virðist gangast við ábyrgðinni,og fjöldi ætlaðra sökudólga situr sem fastast við kjötkatlana og hrærir í daunillri fjárglæfrasúpunni eins og ekkert hafi í skorist

Staðan er grafalvarleg

Hörundsár harðjaxl

Nú þykir mér fokið í skjólin flest, er ekki Árni Johnsen farin að væla eins og kelling í ameriskri sápuóperu ,undan smápíkulegum ( en alveg bráðsmellnum) ummælum Agnesar Bragadóttur.Nú þykir mér eyjamaðurinn saltstorkni, örum skrýddur eftir áratuga setu á Alþingi Íslendinga, og margrómaða meðferð á almennafé, orðinn viðkvæmari en hollt getur talist.Það er ekki brekkutröllinu sæmandi að láta smáhögl sem þessi hafa áhrif á geðslag sitt. Umræða sem þessi fer fram vítt og breitt um samfélagið allt hvort sem Árna líkar það betur eða  verr og er honum til skammar að ætla að kveða hana niður á þennan hátt, þar sem hún varð einfaldlega sýnileg og hönd á leggjandi.Svona umræður fara fram og svona ummæli falla í lúkurum vertíða báta, meira segja í Vestmannaeyjum, og eru ekki til neins annars en að viðhalda eðlilegri umræðu og eðlilegum samskiptum, og síðast og ekki síst nauðsynleg næring fyrir það sem á tyllidögum gegnir nafninu lýðræði

Engilsaxnesk séntelmenni

Það leynir sér alls ekki að þarna er um hreinræktuð séntilmenni að ræða í viðskiptum. Annars vegar skuldareigandinn sem sýnir varfærnislega kurteisi í garð hinnar ensku konungsfjölskyldu,og svo aftur hins vegar niðjar skuldunautarins sem sýnir með þessu konunglegt respekt og greiðir skuld forföður síns, þótt um seint og síðir sé. Þetta er harla ólík þeim samkiptum sem viðhöfð eru í hinu örgeðja íslenska viðskiptaumhverfi. Íslenskir lánadrottnar mættu taka þessa hegðun,sér að einhverju leiti til fyrirmyndar.

Karl prins greiddi 350 ára gamla skuld

Hækka hratt/Lækka hægt

Ekki bregðast þeir köllun sinni blessaðir ólíufurstarnir hinir Íslensku. Bregðast hratt og örugglega við, þó ekki væri nema hugsanlegum hækkunum á gengi dollars eða jafnvel væntanlegum hækkunum á ólíuverði eða fyrirsjáanlegum hækkunum á flutningskostnaði. Töluvert virðist draga úr viðbragðsflýti furstana góðu þegar sú staðreynd blasir hreinlega við að að gengi dollars hefur lækkað,verð á ólíu hefur lækkað og flutningskostnaður er óbreyttur.  Þessar aðfarir og umgengni við pyngjur almennings er með öllu óviðunandi ,og ber með sér ótvíræðan vott um mannfyrirlitningu og hroka

Olíuverð á niðurleið

Áfram með smjörið

Það virðist vera alveg fullreynt að fara leiðir sátta og samninga við þessa ,sennilega fámennu og óupplýstu ofstækissinna. Það liggur alveg kýrskírt fyrir að hinir trúhreinu hafa sko allt annan húmor heldur en við vesturlandabúar. Það sem verra er að þeir geta alls ekki umborið þennan annars ágæta og umburðarlynda húmor sem við höfum alið með okkur í gegnum aldirnar.Þessi húmor er hluti af okkar menningu og ekki verður svo léttilega af honum látið. Kímnigáfa þessi hefur gert okkur oft á tíðum gráleitan hversdagsleikan bærilegan. Við gerum græskulaust grín af okkur sjálfum,nágrannanum,þingmönnum,ráðherrum,prestum og almættinu sjálfu.Stundum virðist vera skotið yfir markið og einhverjum gremst,jafnvel reiðist. Þá fer oft á tíðum fram umræða vítt og breitt um þjóðfélagið og fólk svo sannarlega á öndverðum meiði.Síðan grær yfirleitt um heilt og allt fellur í ljúfa löð á ný.Þetta er það sem við vesturlandabúar köllum eðlilegt og við þessar "leikreglur"unum við okkur og viljum sennilega flest viðhalda þeim.

Mótmælendur brenndu danska fánann

Rautt skal það vera

Það má  til sanns vegar færa að Niðurlendingar eru frægir af hvoru tveggja Túlipönum og Kannabis Eitt er hér þó alveg ótalið  en sem ekki er síður annálað Hverfið Rauða í Amsterdam þó þar sé um að öllu staðbundnara fyrirbæri en hið áðurnefnda Erfitt er þó að gera sér í hugarlund hvernig eyjutetrið ætti að líta út ef svo færi að þarlendir vildu gera grein þessari svo hátt undir höfði.

Eyja í laginu eins og túlípani